Donkere vaarwel

Hoezeer het hoogstaande in mij hongert

en de wil wacht

wijl niets om mij kommert

grijp ik de nacht

 

steenvast, helemaal alleen

ik was toen niet meer daar

daar waar de mens scheen

het was anders

 

rommelig in mekaar

een bende van ellende

leek het

rottig door elkaar rennend

 

krioelingen van de martelaar

in je hoofd zit er iets,

dat je rooft tot niets. 

Marko Klomp ©1998

Moment Perdue , olieverf op doek, 90x120, 2003

Moment Perdue, olieverf op doek, 90x120, 2003